- सुशान्त बि.सी. नेपालगन्ज, १८ बाँके
कबिता
कुरा हो पौष १३ मिती २०८०
बिहान उठि तयार परे म हुँ एक परिक्षार्थी
परिक्षा दिन तयार थिए सयौं बिद्यार्थी
थाहा थिएन यति छिटै त्यागिने छ धर्ती
रोजगारको लागि अघि बढ्ने म हुँ एक परिक्षार्थी
बुझ्न सकिएन यो देशको राजनीति
प्रहरीको झटारोले फुट्यो मेरो छाती
बुवा तिमीसंगै आउदैछु म माथी
हरेष नखाउ आमा दैबले पठाउने छन् साथी
केही गर्ने आँट भएको म हु एक परिक्षार्थी
गोली लागि मृत्यु भयो हजारौंको भिडमा
बुवा तिम्रो आशा म¥यो त्यही एक क्षणमा
उकाल्दै थिए तिमीलाई डुब्न लागेको ऋणमा
तर बुझेन सरकारले कति पिडा थियो मनमा
कोरिया पुग्ने लक्ष्य मेरो टुट्यो एक छिनमा
गोली लागि मर्न पुगे शुक्रवारको दिनमा
बज्रपात प¥यो आमा फेरी तिमी माथी
खोसियो बुवा तिम्रो बुढेसकालको लाठी
हेर्नेछु तिमलाई, हेर्नु तिमी पनि माथी
मार्ने र मर्ने हाम्रो थियो एउटै जाती
विदेशिन फेरी तयार छन् हजारौं बिद्यार्थी
फेसबुक प्रतिक्रिया
सम्बन्धित समाचार
